Biuro Rachunkowe

same plusy

☎ (+48) 519-858-233 , (+48) 604-902-805

 

 

zyskbiuro@wp.pl

 

 

 

Jak ubiegać się o wsparcie z Urzędu Pracy

     Od 1 stycznia 2016 r. pracodawca lub przedsiębiorca będzie mógł przez 12 miesięcy otrzymywać z urzędu pracy refundację części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych do 30 roku życia skierowanych do niego przez urząd pracy.  

      Urząd pracy zwróci nie tylko koszty wynagrodzenia i składek, lecz także nagród wypłaconych pracownikowi. Wysokość wsparcia może być różna w poszczególnych powiatach.Wskutek ostatnich zmian w ustawie o promocji zatrudnienia rozszerzono katalog funkcjonujących dotychczas form wsparcia zatrudnienia osób młodych. Na mocy nowelizacji z 25 września 2015 r. wprowadzono bowiem nowy instrument w postaci refundacji kosztów zatrudnienia bezrobotnych do 30. roku życia. Z pewnością to bardzo ciekawa, a zarazem jedna z najkorzystniejszych finansowo form wsparcia dla firm. Ma ona jednak swoje wady. Jedną z nich jest tymczasowy charakter nowego rozwiązania, bo umowy o refundację na podstawie nowych przepisów będą mogły być zawierane tylko przez dwa lata - 2016 i 2017

    Zasady przyznawania wsparcia zostały określone w nowym art. 150f ustawy o promocji zatrudnienia. Przewiduje on, że pracodawca lub przedsiębiorca będzie mógł przez 12 miesięcy otrzymywać refundację części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych do 30. roku życia skierowanych do niego przez urząd pracy.

     Kwota miesięcznej refundacji na jednego bezrobotnego nie będzie mogła przekroczyć wysokości: ● minimalnego wynagrodzenia za pracę, oraz ● składek na ubezpieczenia społeczne, liczonych od tego wynagrodzenia, w części obciążającej pracodawcę (płatnika). Oznacza to, że maksymalna miesięczna kwota refundacji, ustalona dla wynagrodzenia w wysokości płacy minimalnej w 2016 r. oraz liczonych od niej składek na ubezpieczenia społeczne, finansowanych przez płatnika (uwzględniając stopę ubezpieczenia wypadkowego obowiązującą do 31 marca 2016 r.), wyniesie 2184,11 zł [tj. 2231,29 zł– 45,33 zł (składka na FP) i 1,85 zł (składka na FGŚP)]. TABELE 1 I

 

Kogo można zatrudnić

 

Refundacja kosztów określona w art. 150f ustawy o promocji zatrudnienia może nastąpić tylko w przypadku, gdy przedsiębiorca lub pracodawca (ustawa rozróżnia te pojęcia TABELA 3) zatrudni bezrobotnego do 30. roku życia. Osoby z tej grupy wiekowej, zarejestrowane w urzędach pracy, zostały zaliczone w ustawie o promocji zatrudnienia do kategorii osób w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Tak wynika z art. 49 ustawy. Przepis ten do osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy zalicza także m.in. bezrobotnych długotrwale oraz powyżej 50. roku życia. Osoby wymienione w tym przepisie mają pierwszeństwo w skierowaniu do udziału w programach specjalnych organizowanych przez urzędy pracy, ale choć w tym zakresie są traktowane priorytetowo, to ustawodawca nie ogranicza udziału w programach specjalnych tylko do nich.Na marginesie warto zauważyć, że wśród osób młodych ustawa o promocji zatrudnienia wyróżnia ponadto tych bezrobotnych, którzy nie ukończyli jeszcze 25. roku życia. Zgodnie z obowiązującymi przepisami osobom tym – w odróżnieniu od innych bezrobotnych – urząd pracy ma obowiązek w ciągu 4 miesięcy od rejestracji danej osoby jako bezrobotnej przedstawić propozycję zatrudnienia, innej pracy zarobkowej (w pojęciu tym mieści się m.in. wykonywanie pracy na podstawie umów cywilnoprawnych), szkolenia, stażu, odbycia przygotowania zawodowego dorosłych, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych albo innej formy pomocy określonej w ustawie. Bezrobotny spełniający warunek nieukończenia 25. roku życia może domagać się zrealizowania wobec niego powyższego obowiązku, a jego niewykonanie przez urząd pracy może być podstawą skargi na bezczynność urzędu. Działania PUP w odniesieniu do osób z tej grupy wiekowej muszą przynieść skonkretyzowany rezultat w okresie pierwszych 4 miesięcy od wpisu do rejestru, niewykluczone więc, że to te osoby w pierwszej kolejności będą kierowane do pracodawcy korzystającego z refundacji kosztów zatrudnienia.

 

Tylko umowy o pracę

 

Wsparcie wynikające z nowego art. 150f ustawy o promocji zatrudnienia związane jest wyłącznie z zatrudnieniem bezrobotnego na podstawie umowy o pracę. Co prawda, art. 2 ust. 1 pkt 43 tej ustawy pod pojęciem „zatrudnienie” rozumie wykonywanie pracy na podstawie nie tylko stosunku pracy, lecz także stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą, jednak w przepisach dotyczących omawianej refundacji mowa jest wyłącznie o zatrudnieniu w oparciu o umowę o pracę. Tym samym umowa o pracę nakładczą oraz stosunek służbowy nie wchodzą w grę.

 

Pomoc dla pracodawcy i przedsiębiorcy

 

Nowa refundacja może być przyznana zarówno pracodawcy, jak i przedsiębiorcy. Artykuł 150f ustawy o promocji zatrudnienia obejmuje bowiem podmioty, które: 1) zatrudniają co najmniej jednego pracownika, niezależnie od tego, w jakiej formie organizacyjno-prawnej funkcjonują, 2) nie zatrudniają ani jednej osoby na podstawie stosunku pracy, ale są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 584 ze zm.). Wprowadzono przy tym ograniczenie, zgodnie z którym umowy nie będą zawierane z tymi pracodawcami, u których w okresie ostatnich 6 miesięcy przed złożeniem wniosku nastąpiło zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy (art. 150f ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia).

 

Wymagany okres zatrudnienia

 

Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania skierowanego bezrobotnego w zatrudnieniu przez okres, za który dokonywana jest refundacja (czyli 12 miesięcy), oraz przez okres kolejnych 12 miesięcy po jej zakończeniu – czyli łącznie przez 24 następujące po sobie miesiące. W całym tym okresie pracownik musi świadczyć pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Nie jest wymagane, by osoba, na którą przyznana została refundacja, realnie przepracowała powyższy okres. Urząd pracy zaliczy do niego także:

● urlopy wypoczynkowe, w tym dodatkowe urlopy wypoczynkowe,

● zwolnienia od pracy (np. związane z honorowym krwiodawstwem),

● okresy opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny,

● urlop macierzyńskie, rodzicielskie, ojcowskie i wychowawcze.

 

Kiedy zwrot, a kiedy nie

 

Niewywiązanie się przez pracodawcę (przedsiębiorcę) z warunków utrzymania zatrudnienia przez okres objęty refundacją oraz przez kolejnych 12 miesięcy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej pomocy w kwocie proporcjonalnej do okresu, w którym nie utrzymano zatrudnienia. Należność trzeba uiścić wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania refundacji za pierwszy miesiąc, w terminie 30 dni od doręczenia wezwania starosty. Warto pamiętać, że niewywiązanie się z obowiązku utrzymania zatrudnienia to zarówno zwolnienie danej osoby (poza zwolnieniem dyscyplinarnym), jak i np. zgoda na pracę w obniżonym wymiarze czasu pracy. Są jednak sytuacje, kiedy urząd pracy zwolni przedsiębiorcę ze zwrotu refundacji. Stanie się tak, gdy: ● na zwolnione miejsce pracy przedsiębiorca przyjmie inną, skierowaną przez starostę osobę bezrobotną (dopiero odmowa przyjęcia do pracy tej osoby skutkować będzie obowiązkiem zwrotu uzyskanej pomocy) albo gdy przedsiębiorca chce przyjąć nową osobę bezrobotną, ale z przyczyn leżących po stronie urzędu nie jest to możliwe; ● umowę o pracę rozwiązał bezrobotny, ● do rozwiązania umowy o pracę doszło na podstawie art. 52 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.) - czyli na podstawie zwolnienia dyscyplinarnego, ● stosunek pracy skierowanego bezrobotnego wygasł.

 

kadry
08 grudnia 2015